Paulus servus Christi Iesu, vo catus apostolus, segregatus in evangelium Dei,
Propter quod inexcusabilis es, o homo omnis, qui iudicas. In quo enim iudicas alterum, teipsum condemnas; eadem enim agis, qui iudicas.
Quid ergo amplius est Iudaeo, aut quae utilitas circumcisionis?
Quid ergo dicemus invenisse Abraham progenitorem no strum secundum carnem?
Iustificati igitur ex fide, pacem habemus ad Deum per Domi num nostrum Iesum Christum,
Quid ergo dicemus? Perma nebimus in peccato, ut gratia abundet?
An ignoratis, fratres — scienti bus enim legem loquor — quia lex in homine dominatur, quanto tempore vivit?
Nihil ergo nunc damnationis est his, qui sunt in Christo Iesu;
Veritatem dico in Christo, non mentior, testimonium mihi per hibente conscientia mea in Spiritu Sancto,
Fratres, voluntas quidem cordis mei et obsecratio ad Deum pro illis in salutem.
Dico ergo: Numquid repulit Deus populum suum? Absit! Nam et ego Israelita sum, ex semine Abraham, tribu Beniamin.
Obsecro itaque vos, fratres, per misericordiam Dei, ut exhibeatis corpora vestra hostiam viventem, sanctam, Deo placentem, rationabile obsequium vestrum;
Omnis anima potestatibus sublimioribus subdita sit. Non est enim potestas nisi a Deo; quae autem sunt, a Deo ordinatae sunt.
Infirmum autem in fide assumite, non in disceptatio nibus cogitationum.
Debemus autem nos fir miores imbecillitates infir morum sustinere et non nobis placere.
Commendo autem vobis Phoebem sororem nostram, quae est ministra ecclesiae, quae est Cenchreis,